Gepubliceerd op: 12 september 2024

Kim is meldkamercentralist op de meldkamer ambulancezorg in Amsterdam. Als 112 wordt gebeld, zorgt zij voor de eerste hulp op afstand en beoordeelt ze of er ambulancezorg nodig is. Kim vertelt over haar uitdagende baan.

“Ik ben Kim en ik ben sinds 2019 verpleegkundig centralist op de meldkamer in hartje Amsterdam. Een leuke en afwisselende baan! Op de meldkamer zijn we altijd op zoek naar nieuwe collega’s, dus ik vertel in onderstaande video graag meer over deze baan.”

Lijkt het je leuk om te werken op de meldkamer ambulancezorg?

Wij zoeken altijd nieuwe collega’s op de meldkamer!

Bekijk onze vacatuers

Meer verhalen van onze collega's

Een droom met een rauw, duister kantje

Albert-Jan werkt naast zijn functie als ambulanceverpleegkundige ook als verpleegkundige bij het Mobiel Medisch Team (MMT). En bij het MMT is het alles of niks: je wordt vooral opgeroepen voor de meest ernstige situaties. Ondanks dat is het voor Albert-Jan het mooiste werk wat er is!

Zwemjuf, moeder, mantelzorger én ambulanceprofessional

Patricia is niet alleen ambulancechauffeur en uitgiftecentralist op de meldkamer, maar is ook naast haar werk altijd druk. Als moeder, mantelzorger en zwemjuf. Patricia vertelt hoe ze dit allemaal combineert.

Op de ambulance én de brandweerwagen

Wernald zit al 20 jaar bij de vrijwillige brandweer én hij werkt sinds 7,5 jaar bij Ambulance Amsterdam. In het begin was het wel even wennen om ook in een ambulance-uniform te lopen. Maar tegenwoordig switcht hij moeiteloos tussen de twee hulpverlenerstaken.

Wat ik zo leuk vind aan deze baan is dat je nooit weet wat je te wachten staat

Na 13 jaar in het ziekenhuis gewerkt te hebben op de sterilisatie-afdeling – waar hij medische instrumenten voor operaties steriliseerde (reinigde) - was het voor Emiel tijd voor iets anders. Hij zag de vacature voor uitgiftecentralist, solliciteerde en werkt ondertussen 1,5 jaar met veel plezier op de meldkamer ambulancezorg.

MICU: ooit ben jij van mij

Op haar allereerste dag bij Ambulance Amsterdam liep Natascha de garage binnen. En daar stond hij: de Mobile Intensive Care Unit (MICU). Groot, indrukwekkend en vol mogelijkheden. Ze liep ernaartoe, gaf hem een kusje op de motorkap en fluisterde: ‘Ooit ben jij van mij.’ Die kus was geen grapje. Het was haar manier om te manifesteren dat dit zou lukken.