Gepubliceerd op: 28 augustus 2025
Het Mobiel Medisch Team (MMT) is een speciaal team dat aanvullende medische hulp biedt naast de gewone ambulancezorg. Het team bestaat uit een arts, verpleegkundige, piloot en chauffeur. Zij komen snel ter plaatse met een traumahelikopter of een speciale auto. Albert-Jan werkt naast zijn functie als ambulanceverpleegkundige ook als verpleegkundige bij het MMT. Voor hem is dit een droom die is uitgekomen!
Albert-Jan: “De zorg combineren met vliegen: dat was voor mij altijd een droom. Het MMT voelde daarom als dé plek om te werken. Maar MMT-verpleegkundige word je niet zomaar. Er zijn namelijk maar weinig plekken beschikbaar. Daarnaast heb je niet alleen veel ervaring in de zorg nodig. Tijdens het sollicitatieproces moet je ook medisch goedgekeurd worden, voer je gesprekken met een psycholoog om te toetsen of je mentaal bestand bent tegen het werk én doe je een capaciteitentest. Dat laatste is belangrijk, want je zit als verpleegkundige voorin de cockpit en hier heb je ook een vlieg-technische taak. Zoals navigeren naar het incident en het assisteren van de piloot.
De uitslag van die test vond ik enorm spannend. Want je kunt medisch nog zo goed zijn in je werk, maar als je laag scoort op het vlieg-technische gedeelte, dan houdt het op. Toen ik hoorde dat ik de functie kreeg, was ik super blij!
De opleiding die ik daarna volgde was een totaal nieuwe wereld, maar wel supergaaf
Ik ging zes weken naar Lelystad en leerde daar alles over navigeren, weersomstandigheden en communicatie met de verkeerstoren. Ook kreeg ik technische uitleg over de helikopter.
Daarna begon het echte werk. Eerst werkte ik alleen overdag, om te wennen aan het werk. En daarna volgde ik de nachtopleiding, waar je leert omgaan met vliegen met nachtkijkers en navigeren in het donker. Dat is weer een heel andere ervaring.
Mijn eerste inzet? Daar kan ik me eigenlijk niets meer van herinneren
Waarschijnlijk was ik zo gefocust met vliegen en aankomen, dat ik niet meer weet welke casus het was. Maar als je eenmaal aan het werk bent, wordt dit werk ook weer gewoon. Het is net zoals op de ambulance. De eerste keer met zwaailicht en sirene de weg op is super tof. Maar op een gegeven moment is het routine. Bij het MMT werkt dat precies zo.
Wat nooit went, zijn de mooie uitzichten tijdens het vliegen. Zonsopgang, zonsondergang en verschillende weersomstandigheden: het blijft elke keer mooi om te zien.
Bij het MMT is het alles of niks
Je wordt vooral opgeroepen voor de meeste ernstige situaties, zoals zware ongevallen, suïcide, acute ziektegevallen, reanimaties of kinderen met levensbedreigende klachten. We krijgen dan ook heel veel met de dood te maken. Daar moet je mentaal goed mee om kunnen gaan als je aan dit werk begint. Wat voor mij altijd het belangrijkste is, is dat het proces goed is gegaan. Hebben we goed samengewerkt? Hebben we niets gemist? Als dat klopt, dan is het voor mij een goede inzet geweest – los van de uitkomst.
Ja, ik werk echt op mijn droomplek. Dit is nog steeds het mooiste werk wat er is. Maar het heeft wel een heel rauw, duister kantje.”