Spoed? Bel 112 Verpleegkundige middencomplexe ambulancezorg poseert voor een ambulance op de ambulancepost

Ik ben net geslaagd aan de academie en nu ‘los’ op de ambulance

Gepubliceerd op: 20 maart 2025

Dingeman had als verpleegkundige in het ziekenhuis en in de psychiatrie al flink wat ervaring opgedaan en besloot de stap te maken naar de ambulancezorg. Hij wilde meer zelfstandigheid, meer afwisseling in het werk en de kans om patiënten echt de aandacht te geven die ze nodig hebben. Daarom besloot hij bij ons te solliciteren en de opleiding tot verpleegkundige middencomplexe ambulancezorg te volgen. Ondertussen staat hij al vier maanden op eigen benen en werkt hij elke werkdag samen met een chauffeur om patiënten veilig en met de juiste zorg naar hun bestemming te brengen. Hij neemt je mee in zijn ervaringen tot nu toe én vertelt over de specialisatie in acute psychiatrie waar hij nu mee bezig is.

“Nadat ik was aangenomen bij Ambulance Amsterdam, startte ik met de opleiding tot verpleegkundige middencomplexe ambulancezorg (MCA). Deze opleiding is deels theoretisch en deels praktisch. Je leert op de Academie voor Ambulancezorg over verschillende thema’s, zoals over cardiologie, kwetsbare ouderen en psychiatrie. Maar je leert bijvoorbeeld ook over de taak van de chauffeur en hoe je communiceert met de meldkamer. Daarnaast ga je gelijk zelf aan de slag op de ambulance. Zo ontdek je direct waar je tegenaan loopt en waar je nog meer over wilt leren.

Tijdens mijn opleiding werd ik begeleid door twee vaste werkbegeleiders. Zij maakten mij wegwijs op de ambulancepost en het werk in de middencomplexe ambulancezorg. Als ik een dienst ging werken op de ambulance, was er altijd een van de twee werkbegeleiders bij. In het begin was mijn taak vooral observeren en oefenen onder hun begeleiding. Maar al snel kreeg ik de ruimte om zelf aan de slag te gaan en zelf beslissingen te nemen. Net zolang tot ik het helemaal onder de knie had.


De eerste keer écht los

En dan is het zover: je mag zelfstandig aan de slag! Ineens ben jij degene die de beslissingen neemt, zonder andere medici in de buurt – alleen je chauffeur als teamgenoot. Dat geeft een enorme verantwoordelijkheid, maar dat maakt het werk juist uitdagend en afwisselend.

Je hebt geen vaste chauffeur als collega, maar je werkt steeds met een andere chauffeur samen.

Iedereen heeft zijn eigen werkwijze en het is daardoor soms even zoeken als je voor de eerste keer samenwerkt. Maar voor je het weet, loopt alles soepel en functioneer je samen als een geoliede machine.

Ik heb het erg naar mijn zin op de ambulance

Wat ik zo fijn vind aan dit werk, is de één-op-één zorg. In tegenstelling tot een drukke ziekenhuisafdeling, hoef je maar één patiënt per keer te verzorgen. Daarnaast is er binnen de middencomplexe ambulancezorg geen extreme tijdsdruk. Dit betekent dat ik echt de tijd kan nemen om patiënten op hun gemak te stellen en ze de zorg te bieden die ze nodig hebben. En dat is precies wat dit werk op de middencomplexe ambulance zo bijzonder maakt.

Op de ambulance ben ik een team samen met de chauffeur, maar ons gehele team bestaat uit meer dan 100 collega’s! Je kunt het natuurlijk nooit met iedereen vinden, maar onderling is er een goede werksfeer. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin, en ben erg blij met mijn overstap naar de ambulancezorg!

Specialisatie in acute psychiatrie

Op dit moment ben ik me verder aan het specialiseren in acute psychiatrie. Dit is een aanvullende opleiding van Ambulance Amsterdam, waar je wordt klaargestoomd voor dit specialisme. Naast de opleidingsdagen loop je een dag mee in verschillende instellingen, zoals bij de SPA in Amsterdam (Spoedeisende Psychiatrie Amsterdam). Zodat je weet waar je patiënten naartoe kunt brengen en hoe je ze hierin het beste kunt begeleiden.

Op dit moment doe ik alleen de middencomplexe ambulanceritten. Maar zodra ik de aanvullende opleiding gehaald heb, ga ik ook acute psychiatrie rijden. Dat gaat mijn werk nóg interessanter en afwisselender maken.”

Enthousiast geworden over werken in de ambulancezorg?

Bekijk onze vacatures

Mijn werk lijkt misschien saai, maar dat is het zeker niet

Een afgesloten weg, een brug die niet open gaat of een dichte slagboom: voor iedereen levert dit vertraging op. Maar voor een ambulancedienst kan dit levensbedreigend zijn. Wij moeten altijd en overal zo snel mogelijk kunnen komen. Daarom heeft Ambulance Amsterdam coördinatoren bereikbaarheid. Paul is dit voor de regio Amsterdam-Amstelland. Hij vertelt wat dit werk inhoudt en hoe hij ervoor zorgt dat onze ambulance altijd een vrije doorgang hebben, wat er ook gebeurt in de stad.

Lees meer

Sporten als uitlaatklep

Jonathan besteedt zijn vrije tijd het liefste in de sportschool. Omdat hij trainen leuk vindt en fit wil blijven, maar ook omdat het hem helpt tijdens zijn werk als ambulancechauffeur.

Lees meer

Het is niet de reden dat we daar zijn, maar we kunnen het niet negeren

Yvonne werkt als ambulanceverpleegkundige en is daarnaast coördinator Kindermishandeling en Huiselijk Geweld (KMHG) bij Ambulance Amsterdam. In deze rol ondersteunt ze collega’s die tijdens hun werk situaties tegenkomen waarin iemand mogelijk niet veilig is. Ze coördineert daarnaast alle meldingen en zorgt dat kwetsbare mensen hulp van de juiste instanties krijgen.

Lees meer

De ene collega net uit dienst, de ander net in dienst

De een was nog maar nét geboren, toen de ander startte bij Ambulance Amsterdam: Janina - die staat aan de start van haar carrière - gaat in gesprek met Margot, die ondertussen met pensioen is na 34 dienstjaren op de ambulance. Over de verschillen tussen vroeger en nu, het werk op de middencomplexe ambulance en de ritten die ze zijn bijgebleven.

Lees meer

Een droom met een rauw, duister kantje

Albert-Jan werkt naast zijn functie als ambulanceverpleegkundige ook als verpleegkundige bij het Mobiel Medisch Team (MMT). En bij het MMT is het alles of niks: je wordt vooral opgeroepen voor de meest ernstige situaties. Ondanks dat is het voor Albert-Jan het mooiste werk wat er is!

Lees meer