Elsemieke heeft na haar verpleegkunde-opleiding bijna 10 jaar in het ziekenhuis gewerkt op de SEH en IC. Ze besloot een paar maanden geleden de volgende stap te zetten: aan de slag als ambulanceverpleegkundige bij Ambulance Amsterdam.

Met een klein beetje spanning liep ik mijn eerste werkdag binnen bij post West van Ambulance Amsterdam. Maar vooral met heel veel plezier, want ik had het gevoel dat deze baan echt bij me past. Het ambulancepersoneel kende ik al een beetje, dus ik zag al gelijk een aantal bekende gezichten.

Mijn nieuwe werkplek zit maar enkele meters van mijn oude werkgever af

Post West is namelijk gevestigd naast het OLVG West, waar ik werkte als verpleegkundige op de Spoedeisende hulp en Intensive Care. Een leuke baan, maar ik had wel het gevoel dat ik toe was aan een nieuwe stap. Een baan waarin ik meer vrijheid en zelfstandigheid zou hebben.  

Op de SEH komen dagelijks ambulancemedewerkers langs om patiënten naar binnen te brengen. Tijdens een nachtdienst werd ik door een ambulancemedewerker (die nu mijn collega is!) gevraagd of het ambulancevak niks voor mij zou zijn. Toen ik vertelde dat ik daar wel over na aan het denken was, werd ik gelijk meegenomen naar de post voor een rondleiding. En na een paar meerijddagen op de ambulance was ik erover uit: ik ga de uitdaging aan.

Ondertussen ben ik al een aantal maanden bezig met de opleiding tot ambulanceverpleegkundige

En ik heb nog geen moment spijt gehad van de overstap! Samen met een werkbegeleider werk ik volledige diensten mee op de ambulance. En naarmate de opleiding vordert, doe ik steeds meer en meer zelfstandig. Totdat ik er aan het einde van mijn opleiding klaar voor ben om helemaal zelfstandig als ambulanceverpleegkundige aan de slag te gaan.

Het leuke aan het werken als ambulanceverpleegkundige vind ik dat je op zoveel verschillende plekken werkt. Ik ben al eens op een filmset beland en in een chique penthouse van een duur hotel, maar ook bij een zwerver die op een gekraakt bootje woont. Van tevoren weet je nooit waar je terechtkomt: overal kan de hulp van een ambulanceteam nodig zijn. En dat maakt het werk lekker afwisselend.

De zelfstandigheid waarnaar ik op zoek was, die heb ik zeker gevonden in deze baan
Je wordt in deze baan uitgedaagd om na te blijven denken over wat de beste manier is om te handelen, je moet beslissingen nemen en de verantwoordelijkheid dragen. En dat kan soms lastig zijn. Maar gelukkig kun je altijd contact opnemen met een specialist in het ziekenhuis of een tweede ambulance oproepen als assistentie nodig is.

Tuurlijk zijn er ook dingen die ik mis aan het werken in het ziekenhuis

In het ziekenhuis werkte ik dagelijks in een team van 10 tot 15 anderen. Dat is toch wel wat anders op de ambulance, waar je maar met z’n tweeën in de auto zit. Maar gelukkig spreek ik ook andere collega’s wanneer we op de post op een nieuwe oproep wachten. Fijn dat er op die momenten toch dat teamgevoel is en je met je collega’s verschillende casussen kunt bespreken en kunt bijpraten.

De overstap en de zelfstandigheid die je krijgt is spannend, maar dat komt ook wel weer goed

Soms denk ik: waarom ben ik niet eerder overgestapt? Maar ik ben ook blij dat ik het nu pas gedaan heb, omdat ik nu zelfverzekerd genoeg ben door alle ervaring die ik opgedaan heb.

Door de goede opleiding weet je precies wat je wanneer moet doen, welke methodieken je wanneer moet gebruiken en wat te doen wanneer je hulp nodig hebt. Er zijn altijd lijntjes die je kunt uitzetten om iemand te laten meedenken. Ik ben ervan overtuigd dat als ik straks mijn opleiding heb afgerond, ik er echt klaar voor ben om zelfstandig te handelen als ambulanceverpleegkundige.

Denk jij er ook over om de overstap te maken?

En ben je zelfstandig, kun je creatief nadenken, sta je stevig in je schoenen en ben je een echt mensen-mens? Dan zou ik de overstap zeker aanbevelen!

Bekijk onze vacatures