Gepubliceerd op: 11 maart 2024
Een aantal van onze collega’s is geportretteerd. In elk van deze fotoseries zie je niet alleen (een deel van) het vertrouwde ambulance-uniform, maar ook een persoonlijk element dat hen buiten het werk typeert. Want wie is nou de mens achter het uniform?
Deze keer: het verhaal van collega Jonathan.
“Als ik op straat loop in mijn uniform, dan val ik op. Mensen kijken naar je én reageren anders op je. Vaak zijn mensen wat galanter. Ze laten ons bijvoorbeeld voor in de supermarkt, omdat ze weten dat we elk moment kunnen worden opgeroepen.
Maar, er wordt soms ook negatiever gereageerd.
Wij mogen natuurlijk tijdens spoedritten dingen die andere weggebruikers niet mogen. En dan merk je dat er een groep mensen is die daar niet tegen kan. Dit uit zich bijvoorbeeld in opmerkingen over hoe je een ambulance ergens parkeert. Of ze laten je niet voorgaan op de weg.
Professioneel
Als ik mijn uniform draag, voel ik me niet anders: ik ben gewoon dezelfde persoon en gedraag me hetzelfde.
Maar ik ben me er wel van bewust dat ik me professioneel moet gedragen als ik het ambulance-uniform draag. Ik heb een logo van Ambulance Amsterdam op mijn outfit, dus ik representeer wel het bedrijf.
Sportschool
Mijn vrije tijd besteed ik het liefste in de sportschool. Omdat ik trainen leuk vind en fit wil blijven. Maar ook omdat het me helpt tijdens het werk.
Het werk als ambulancechauffeur is fysiek best zwaar en uitdagend. Er zijn zware spullen die we mee moeten sjouwen en soms moeten we mensen van de grond af tillen. Het is dus echt een baan waarbij ik fysiek in goede conditie moet zijn.
Sporten als uitlaatklep
Maar het is ook belangrijk dat ik mentaal in goede conditie blijf. Ook hier helpt het sporten me bij.
Na het werk is sporten echt een goede uitlaatklep. Als ik 1 tot 1,5 uur de gym echt ‘gesloopt’ heb, kom ik met een goed en voldaan gevoel thuis. En het zorgt ervoor dat ik nare dingen die ik op het werk meegemaakt heb, niet meeneem naar huis. En dat is fijn.”