Gepubliceerd op: 8 juni 2024
Een aantal van onze collega’s is geportretteerd. In elk van deze fotoseries zie je niet alleen (een deel van) het vertrouwde ambulance-uniform, maar ook een persoonlijk element dat hen buiten het werk typeert. Want wie is nou de mens achter het uniform?
Deze keer: het verhaal van collega Rik.
“Ik heb 11 jaar met veel plezier als gymdocent voor de klas gestaan. Tot ik in 2013 te maken kreeg met een life-changing event: mijn zoontje werd geboren met een ernstige hersenziekte. En dat zorgde voor een leven met veel meer zorgen. Zeker in de eerste jaren kwam er veel op ons af.
Op mijn werk kreeg ik elke dag te maken met kinderen die geen zin hadden in gymles of die zich niet goed gedroegen. Dat vond ik moeilijk na alles wat ik moest verwerken rondom de diagnose van mijn zoontje.
Na goed nadenken en oriënteren was het tijd voor een carrière-switch. En na een dag meegereden te hebben op de ambulance was ik gelijk verkocht.
Van sportkleding naar ambulance-uniform
Mijn sportkleding heb ik dus omgeruild voor het ambulance-uniform. En dat brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Ik ben me er van bewust dat als je je uniform aan hebt, mensen wat van je verwachten.
Er wordt ook echt anders op me gereageerd als ik een uniform aan heb. Je valt op, mensen spreken je aan en er wordt regelmatig naar je gezwaaid.
(Halve) triatlons
Privé vind je me nog wel vaak in sportkleding. Vanaf mijn 21e ben ik gaan triatlonnen: 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en een marathon van 42,5 km hardlopen. Drie keer heb ik zo’n triatlon gelopen. De laatste jaren ben ik vooral fanatiek met de halve triatlon.
Wat ik zo leuk vind aan triatlons is de combinatie van de sporten. Ik kan niet alles perfect, maar probeer de drie onderdelen zo goed mogelijk te combineren met elkaar.
Inspanning is ontspanning
Op de ambulance maken we niet elke dag heftige dingen mee. Maar je weet nooit wat er op een dag gebeurt. Mocht het iets heftigs zijn, dan helpt het voor mij om te sporten. Inspanning is voor mij ontspanning. Zowel fysiek als mentaal.
Hardlopen, zwemmen en fietsen zijn sporten die flexibel in te plannen zijn. En dat is fijn met deze onregelmatige baan en het gezinsleven.
Carrière-switch
Ook nu ben ik weer bezig met een carrière-switch, maar wel gewoon op de ambulance. Ik zit nu in het laatste studiejaar van de opleiding tot medisch hulpverlener en ik verwacht begin 2024 af te studeren.
Vanaf dan ben ik verantwoordelijk voor het medische gedeelte tijdens de ambulancezorg. En verplaats ik van de linkerstoel in de ambulance, naar de rechterstoel of achterin de ambulance.
Het uniform, dat blijft hetzelfde. De verantwoordelijkheid ietsje groter.”
Zie jij jezelf ook al lopen in een ambulance-uniform?
Bekijk onze vacaturesMeer verhalen van onze collega's
Op de meldkamer krijg je de kans om zorg te verlenen op een heel andere manier
Miranda liep vorig jaar rond op een carrièrebeurs, nieuwsgierig naar wat anders dan haar werk als verpleegkundige in het ziekenhuis. Op de beurs raakte ze in gesprek met een meldkamercentralist van de politie, die vertelde over het werk op de meldkamer. Dat gesprek zette haar aan het denken: misschien was dit wel de volgende stap voor haar. Uiteindelijk besloot ze na een meekijkdag te solliciteren voor een baan op de meldkamer. En dan niet bij de politie, maar bij ons.
Het is niet de reden dat we daar zijn, maar we kunnen het niet negeren
Yvonne werkt als ambulanceverpleegkundige en is daarnaast coördinator Kindermishandeling en Huiselijk Geweld (KMHG) bij Ambulance Amsterdam. In deze rol ondersteunt ze collega’s die tijdens hun werk situaties tegenkomen waarin iemand mogelijk niet veilig is. Ze coördineert daarnaast alle meldingen en zorgt dat kwetsbare mensen hulp van de juiste instanties krijgen.
Zwemjuf, moeder, mantelzorger én ambulanceprofessional
Patricia is niet alleen ambulancechauffeur en uitgiftecentralist op de meldkamer, maar is ook naast haar werk altijd druk. Als moeder, mantelzorger en zwemjuf. Patricia vertelt hoe ze dit allemaal combineert.
werken als verpleegkundig centralist op de meldkamer
Als je 112 belt is Rianne een van de verpleegkundig centralisten die je aan de telefoon kunt krijgen. Een uitdagende baan, want zodra Rianne de telefoon opneemt is ze verantwoordelijk voor de melding. Al ruim 11 jaar gaat Rianne deze uitdaging elke werkdag weer met plezier aan.
Mijn werk lijkt misschien saai, maar dat is het zeker niet
Een afgesloten weg, een brug die niet open gaat of een dichte slagboom: voor iedereen levert dit vertraging op. Maar voor een ambulancedienst kan dit levensbedreigend zijn. Wij moeten altijd en overal zo snel mogelijk kunnen komen. Daarom heeft Ambulance Amsterdam coördinatoren bereikbaarheid. Paul is dit voor de regio Amsterdam-Amstelland. Hij vertelt wat dit werk inhoudt en hoe hij ervoor zorgt dat onze ambulance altijd een vrije doorgang hebben, wat er ook gebeurt in de stad.