Als de bevalling geweest is…

We krijgen een spoedmelding: een jonge vrouw is thuis bevallen van haar derde kindje en ze heeft een nabloeding. De verloskundige is al ter plaatse en vraagt onze hulp. In onze medische termen gaat het hier (vermoedelijk) om een fluxus.

Vandaag rijdt onze verpleegkundig student in opleiding (PIO) mee. Met z’n drieën nemen we het protocol door en maken we een aanvalsplan.

Binnen enkele minuten staan we naast het bed van mevrouw. Ze is bleek, heeft zweetdruppels op haar voorhoofd, ademt snel en reageert nauwelijks. Alles lijkt langs haar heen te gaan. Haar partner staat boven aan de trap te huilen. De net geboren baby ligt rustig naast mevrouw te slapen.

Zoals onderweg besproken schalen we de zorg gelijk op basis van de klinische toestand van mevrouw op. Dit betekent dat we een tweede ambulance, het MMT (de traumahelikopter) en de brandweer met spoed laten komen.

We sluiten ondertussen mevrouw aan op onze monitor en starten met zuurstof, medicatie en een infuus.

Onze collega’s en de brandweer zijn er snel. Daardoor kunnen we mevrouw vlot en veilig naar beneden brengen. Ze reageert inmiddels iets beter op de medicatie en de zuurstof, maar ze verliest nog steeds flink wat bloed.

Ondertussen probeert een collega van de tweede ambulance de partner zo goed mogelijk op te vangen

Door de emoties en een taalbarrière is het voor hem moeilijk om te begrijpen wat er gebeurt. Via de tolkentelefoon kan mijn collega uitleg geven en ontstaat er langzaam wat rust voor meneer.

We regelen dat de andere twee kinderen worden opgevangen door de buurvrouw. Zo kan meneer met de baby naar het ziekenhuis komen waar wij zijn vrouw nu heenbrengen, samen met de MMT-arts die ook net gearriveerd is.

In het ziekenhuis staat een heel team voor ons klaar

De deuren worden opengehouden, de lift staat gereed en het team neemt de zorg na onze overdracht gelijk over.

Als wij onze spullen opruimen en de rit met elkaar nabespreken, zijn we allemaal tevreden over hoe het is verlopen. We vertrouwen erop dat mevrouw dit gaat redden. Ze reageerde goed op onze behandeling en ligt inmiddels op de operatietafel.

Hopelijk heeft ze heel snel haar pasgeboren baby weer in haar armen.

Ambulanceverpleegkundige Esther werkt al bijna 8 jaar op post Purmerend van Ambulance Amsterdam. In haar blogs neemt ze je mee achter de schermen van het ambulancewerk en vertelt ze over de bijzondere, ontroerende en soms spannende momenten die ze onderweg meemaakt.