Het is dinsdagmiddag. Mijn collega en ik krijgen een semi-spoedrit. De melding: een vrouw die tijdens een activiteit in de slaapkamer, in een vervelende positie, haar schouder heeft bezeerd. Ze is niet lekker geworden van de extreme pijn, flauwgevallen en kan zich niet meer verplaatsen.
Terwijl we onderweg zijn, worden wij toch behoorlijk nieuwsgierig naar wat er precies is gebeurd en wat we zullen aantreffen — dat begrijp je vast.
Een jongeman doet de deur open
In de woonkamer zit een oudere dame met jonge kinderen. Wij worden vervolgens naar de zolder begeleid. Daar aangekomen treffen we een vrouw aan die, om het netjes te zeggen, zeer pikant gekleed is. Ze zegt meteen tegen ons:
“Dit had ik echt nooit verwacht.”
Waarop mijn collega droog antwoordt:
“Nee, zo bent u ook niet gekleed.”
Het ijs is gebroken.
Mevrouw vertelt ons in detail wat zij met haar partner aan het doen was en hoe zij in deze ‘benauwde’ positie terecht is gekomen. Al snel blijkt dat haar schouder uit de kom is. Ze krijgt van ons de nodige pijnstilling, waarna we de schouder weer netjes op de juiste plek kunnen zetten.
Vanwege de toegediende pijnstillers gaat mevrouw ter observatie met ons mee naar het ziekenhuis
Ze trekt wat kleding aan, zegt haar schoonmoeder beneden gedag en even later zitten we samen in de ambulance.
Ik kijk haar aan en we moeten allebei lachen. Ik vraag haar:
“Wist uw schoonmoeder wat jullie boven aan het doen waren, terwijl zij beneden aan het oppassen was?”
Mevrouw begint nog harder te lachen en zegt vol overtuiging:
“Jazeker!”
Tijdens de overdracht op de SEH weet ik de situatie enigszins netjes in te kleden
Welke details mevrouw later zelf wil delen, is natuurlijk helemaal aan haar.
Ambulanceverpleegkundige Esther werkt al bijna 8 jaar op post Purmerend van Ambulance Amsterdam. In haar blogs neemt ze je mee achter de schermen van het ambulancewerk en vertelt ze over de bijzondere, ontroerende en soms spannende momenten die ze onderweg meemaakt.